سونیا بویس

سونیا بویس سونیا بویس (Sonia Boyce) هنرمند بریتانیایی افریقایی-کارائیب متولد سال 1962 است که اکنون در لندن زندگی می کند. او از کودکی عادت داشت روی هر سطحی نقاشی بکشد، حاشیه کتاب ها، میزها و دیوار. وی خود را “هنرمندی با چمدان” می داند که همیشه در جاده است. از او به عنوان بخشی از

ینکا شونیباره

ینکا شونیباره ینکا شونیباره[1] هنرمند بریتانیایی- نیجریه ای متولد 1962 انگلستان است. در کودکی به همراه خانواده به نیجریه نقل مکان می کند و در سن 17 سالگی برای ادامه تحصیل در هنر به انگلستان برمی گردد. آثار او نشان دهنده فرهنگ، استعمار، بررسی مسائلی همچون نژادپرستی و طبقه اجتماعی است و بطور خاص هویت

اویویند فالستروم هنرمند گمنام

اویویند فالستروم، نقاش، فیلمساز، مستند ساز پرکار متولد 1928 در سائوپائولو[2] برزیل. آغاز دهه 1930، دهه ای که مسلک های اشتراکی همچون ناسیونالیسم نژادی، سوسیالیسم انقلابی[3] و برنامه ریزی دولتی در غرب گسترش یافت. او تا سال 1939 در برزیل زندگی کرد. در سن 10 سالگی به سوئد سفر کرد تا تابستان را در کنار خانواده سپری کند. شروع جنگ جهانی[4] دوم باعث شد فالستروم نتواند به برزیل برگردد و تا پایان جنگ در این کشور ماند. در این دوره، فالستروم به دلیل درخواست دولت برای خدمت سربازی، تابعیت سوئدی را پذیرفت. پس از جنگ جهانی دوم، تحصیلات عالی خود را در دانشگاه استکهلم در سال 1952 آغاز کرد، سپس سفر به اروپا، برگزاری تئاتر و شعر،  ترجمه و روزنامه نگاری برای مطبوعات سوئد و سپس نویسندگی وفعالیت در حوزه نقد آغاز شد.

آلبرتو جاکومتی – قسمت پنجم و پایانی -آثار آلبرتو جاکومتی

نخستین آثار جاکومتی به خوبی نشان می‌دهد که وی با هنر بدوی و پیش از تاریخ آشنا بوده و به  مجسمه‌های افریقایی و هنر کهن گرایش داشته است و همچون دیگر هنرمندان از درون هنر اقوام غیر اروپایی، نوعی ساختار آرمانی‌شده را بکار می‌برد.

آلبرتو جاکومتی – قسمت چهارم

آلبرتو جاکومتی پیکره‌ساز، نقاش و شاعر در سال 1901 در دهکده استمپا، در مرز سوئیس و ایتالیا، در دره تنگ میان کوه‌های سربه فلک کشیده که سه ماه از سال، خورشید در آنجا دیده نمی‌شود، از پدری نقاشِ نسبتا موفق پست امپیرسونیسم و مادری روشنفکر و مدبر، به عنوان اولین فرزند خانواده شش نفری‌اش متولد شد.

آلبرتو جاکومتی – قسمت سوم

در مجسمه‌سازی سده بیستم،آنچه به چشم می‌خورد خیالپردازی است که موضوع اصلی یعنی سر و پیکره آدمی همواره با ساده‌نمایی یا دستکاری کوبیستی دچار تغییر و در نهایت عنصری در آثار باقی می‌ماند تا مخاطب با دیدن آن پی به ظاهر انسانی ببرد.

آلبرتو جاکومتی – قسمت دوم – سورئالیسم

شیوه و جنبشی که منشا آن را در ادبیات می‌دانند و توسط آپولینر شاعر فرانسوی بکار برده و سپس وارد هنرهای تجسمی و در پی ایجاد شکاف در دادائیسم و با ارایه نظریه‌های آندره برتون3 در سال 1924 آغاز شد.

آلبرتو جاکومتی – قسمت اول

آنچه که بعد از جنگ جهانی اول به وقوع می‌پیوندد، به‌عنوان مثال پیروزی انقلاب اکتبر در روسیه، باعث دگرگونی چهره جهان می‌شود. امیدها و خوش‌باوری‌ها در محافل بورژوازی پایان می‌پذیرد و بحران اقتصادی چهره خشن خود را نشان می‌دهد.